พาลูกไปเที่ยวด้วยกันเถอะ

เนื่องจากตัวเองเป็นคนชอบเที่ยวมาก การท่องเที่ยวเป็นเหมือนการชาร์ตพลังให้ชีวิต กลับมามีแรงในการทำงานในแต่ละวันอีกครั้ง พอมีครอบครัว นิหน่ากับแบงค์คุยกันว่า เราจะหาโอกาสไปเที่ยวในประเทศกันทุกเดือน และพอมีลูก เราก็ยังรักที่จะท่องเที่ยว แต่การท่องเที่ยวของเรา อาจจะโดนปู่ย่าตายายบ่นบ้างว่า จะเอาลูกไปด้วยทำไม เค้ายังไม่รู้เรื่อง ซึ่งนิหน่ากับแบงค์เถียง(ในใจ)แบบขาดใจ เพราะเราเชื่อว่า แม้โตขึ้น ลูกอาจจะจำอะไรไม่ได้ แต่อย่างน้อย ความสุขในปัจจุบันที่เรามีกัน ไปด้วยกัน มันคือ ความสุขที่จับต้องได้ มันคือรอยยิ้มที่เราได้ยิ้มให้กัน และในภาพที่เราถ่ายกันมา พอโตขึ้น เราจะกลับมาเล่าให้ลูกฟังได้ว่า เค้าสนุกมากแค่ไหน มีคนมาปรึกษาบ้างเหมือนกันว่า ถ้าจะพาลูกไปด้วยต้องอายุเท่าไหร่ ไปไหนดี ต้องพกอะไรไปบ้าง นิหน่าอยากจะแนะนำว่า เรื่องอายุของลูกคงต้องแล้วแต่บ้านเลยว่า คิดว่าตัวเองHappy และมีความสามารถในการดูแลลูกวัยไหนมากกว่ากัน เช่นนิหน่า ตอนลูกคนแรก ทุกอย่างใหม่มาก ใหม่ทุกสิ่ง ไม่กล้าพาไปไหนมาก...

รีวิวที่พักหัวหิน เมื่อพาลูกสาวไปเที่ยวทะเลครั้งแรก 

เดือนที่แล้วพาน้องริต้าไปเที่ยวทะเลมาค่ะ ไปที่หัวหินเหมือนเดิม เห็นว่าน้องครบเดือนแล้ว แม่ก็อึดอัดอยากเที่ยวมาก และเลือกไปหัวหินเพราะเดี๋ยวนี้เจริญมาก มีโรงพยาบาล มีหมออะไรครบ ก็เลยตัดสินใจว่า พาไปพักผ่อน เปลี่ยนสถานที่กันบ้างดีกว่า ทีแรกนิหน่าก็มองหาโรงแรมที่จะพัก ว่าจะไปพักที่ไหนดี ถ้าไปพักโรงแรม ก็จะมีเรื่องที่นอนพี่เลี้ยงและข้าวของเครื่องใช้เด็กที่ต้องขนไป คนจะเยอะจะจอแจไหม ก็คิดๆเลือกๆหลายที่ จนสุดท้ายมาลงเอยที่ห้องพักของ Ateera.com ที่ The Crest Sentora หัวหิน เป็นคอนโดให้เช่าค่ะ โดยเจ้าของห้องเค้ามีห้อง4แบบตกแต่งสวยมาก และนิหน่าคิดว่าน่าจะสะดวกกับเราเพราะเค้าให้พักได้ถึง 6 คนในห้องแบบสองห้องนอนวันนี้เลยอยาก เอารูปมาฝาก มารีวิวให้ดูกัน ตอนเราเดินทางไป น้องริต้าหลับไปตลอดทางเลยในคาร์ซีท เดินทางไกลๆการให้ลูกนั่งคาร์ซีท ถือว่าเป็นสิ่งจำเป็นมากนะคะ สำหรับพี่แพทนี่นิหน่าฝึกมาตั้งแต่แรกเกิดก็ไม่มีปัญหา น้องริต้าก็เหมือนกัน นั่งคาร์ซีทหลับตลอด ไม่งอแงเลย โชคดีวันนั้นรถไม่ติดด้วย พอเราไปถึงก็ไปเช็คอิน เค้าจะมีพนักงานของ...

ประสบการณ์เอ็นไขว้หน้าขาด ตอนที่ 2

เตรียมพร้อมก่อนผ่าตัด กลับมาบ้าน มานั่งปรึกษาครอบครัวและคิดว่า ควรจะผ่า นิหน่าเลยหาข้อมูล และนึกขึ้นได้ว่ามีคุณหมอท่านนึงที่นิหน่าเคยได้ยินชื่อบ่อยๆจากเวลาที่อ่านข่าวกีฬา และคุณหมอเคยรักษาอาการบาดเจ็บของน้องเม เอรียา จุฑานุกาล นิหน่าเลยตัดสินใจโทรไปหาคุณแม่เปิ้ล คุณแม่น้องโมน้องเมเพื่อสอบถามเรื่องคุณหมอ ซึ่งน้องเมก็แนะนำให้ไปหาคุณหมอโต้ง พรเทพ ม้ามณี ที่โรงพยาบาลกรุงเทพ นิหน่าเลยตัดสินใจไปหาเช้าวันรุ่งขึ้นเลย ได้รู้กันไปว่ายังไงต่อดี วันรุ่งขึ้นก็ตื่นเช้าไปที่สถาบันเวชศาสตร์การกีฬาและออกกำลังกายกรุงเทพ (Basem) ที่โรงพยาบาลกรุงเทพ ตอนเดินเข้าไป เห็นแต่เสื้อบอลพร้อมลายเซ็น นักกีฬาดังๆทั้งนั้น เราก็คิดว่า โอเค เรารอดละ 5555 ที่นี่ฟีฟ่ารับรองด้วย เริ่มสบายใจว่ามาถูกที่แน่ๆ พอเจอคุณหมอพรเทพ ม้ามณี...

คุณแม่ working mom

นิหน่าชอบหาอะไรอ่านไปเรื่อยๆค่ะ พอลูกหลับก็หาข่าวกีฬาอ่านบ้าง ไปหาอ่านเรื่องลูกคนอื่น โดยเฉพาะในกระทู้ห้องขานเรือนบ้าง หรือมาดูไทม์ไลน์เพื่อนๆ มีปัญหาที่นิหน่าอ่านเจอบ่อยๆ คือเรื่องของคุณแม่ที่ทำงานเต็มเวลา และต้องฝากลูกไว้กับปู่ย่าตายาย หรือพี่เลี้ยง หรือเอาไป ฝากที่เนิร์สเซอรี่ แล้วคุณแม่ก็จะมีความรู้สึกผิดว่า นี่เราทอดทิ้งลูกหรือเปล่านะคะ เราควรจะ ลาออกมาดูแลลูกเต็มเวลาหรือเปล่า จะดีกว่าไหมถ้าเราดูแลลูกเอง นิหน่าเชื่อว่า ดีกว่าแน่นอนถ้าเราสามารถดูแลลูกเองได้เต็มเวลา แต่ด้วยปัจจัย และลักษณะนิสัย ของคุณแม่แต่ละคนไม่เหมือนกัน บางคนด้วยปัจจัยไม่เอื้ออำนวย ต้องช่วยกันทำงานในครอบครัว ก็ทำให้ต้องทำงาน ออกจากบ้านแปดโมง กลับบ้านหกโมงก็เหนื่อยใจแทบขาด หันไปมองคุณแม่ ฟูลไทม์ที่เลี้ยงลูกอย่างเดียวก็ได้แต่อิจฉา และเก็บมานอย ส่วนคุณแม่ทำงานอีกแบบคือ ทำเพราะ ทนไม่ได้ที่จะต้องอยู่บ้านเลี้ยงลูกอย่างเดียว นิหน่าคงเป็นประเภทหลัง เพราะชีวิตทำงานมาตลอด ตั้งแต่อายุ 18 ปี ทำงานแบบเสาร์อาทิตย์ก็ไม่ได้หยุดก็เคยมาแล้ว...

ประสบการณ์ เอ็นไขว้หน้าเข่าขาด ตอนที่ 1

ไม่เคยคิดเลยว่าจะเกิดกับเรา หลายๆท่านคงเห็นว่านิหน่าเพิ่งผ่าตัดเข่ามา เป็นผ่าแบบส่องกล้องค่ะ เพื่อรักษาเส้นเอ็นไขว้หน้าเข่า นิหน่าเลยอยากเรียบเรียงมาเล่าให้ได้ฟังกันทั้งอาการ ทั้งการรักษา และการกายภาพ เผื่อว่าจะเป็นประโยชน์กับทุกๆท่านบ้าง สาเหตุเกิดจากเมื่อตอนที่นิหน่าไปเที่ยวญี่ปุ่นช่วงเดือนธันวาที่ผ่านมา แล้วก็ประสบอุบัติเหตุ ลื่นล้ม ทำให้เข่าบิด ตอนล้มได้ยินเสียง กึก ในหัวเลย จำได้ว่านอนมองฟ้าอยู่แป๊ปนึง แล้วคิดว่า “ขาหักหรือเปล่า?” แต่พอขยับๆขาดูก็ขยับได้ ไม่เจ็บเท่าไหร่ พอลุกขึ้นมา ความรู้สึกตอนนั้นคือ เหมือนขามันแยกเป็นท่อนบนท่อนล่าง มันกึกๆ พอแน่ใจวไม่หัก เลยลองขยับๆเขย่าๆดู เหมือนที่เห็นนักบอลในสนามบอลทำกัน แล้วมันก็รู้สึกดีขึ้น เลยลองลงน้ำหนัก ก็ลงได้...

NINANAKA

126,355แฟนคลับชอบ
595,010ผู้ติดตามติดตาม
748,285ผู้ติดตามติดตาม

Recent Posts